Een levadawandeling van Queimadas door het UNESCO-laurierbos van Madeira naar een waterval in een groene rotspoel. Route, tunnels en hoe je het plant.
De Levada do Caldeirão Verde is de klassieke levadawandeling van de noordkust. Het begint bij het bospark Queimadas boven Santana en volgt een irrigatiekanaal door het hart van de laurisilva, het eeuwenoude laurierbos, naar de Caldeirão Verde zelf: een hoge waterval die neervalt in een groene poel binnen een schaduwrijke rotsketel. Het is langer en wilder dan de bekendere westelijke levadas, en het bos dat het doorkruist is de belangrijkste reden om het te lopen.
Deze gids behandelt de route, de tunnels die je passeert, hoe het bos eruitziet, en hoe je een halve dag op het pad plant.
De wandeling, kort samengevat
| Item | Detail |
|---|---|
| Start | Bospark Queimadas, boven Santana aan de noordkust |
| Lengte | Ongeveer 13 km retour, heen en terug langs de levada |
| Tijd | 4–6 uur retour, afhankelijk van tempo en stops |
| Moeilijkheid | Gemiddeld: vlak ondervoets maar lang, met smalle geëxponeerde stukken |
| Bewegwijzering | Aangeduid PR9, de Levada do Caldeirão Verde |
| Hoogtepunt | De Caldeirão Verde-waterval en zijn groene duikpoel |
Hoe de wandeling is
Het startpunt bij Queimadas is een klein bospark met een rieten dakhuis en bemoste gazons, aantrekkelijk op zich. Vanaf daar volgt het pad de levada het laurisilva in.
Het lopen is vlak, op de manier waarop levadapaden zijn: het kanaal houdt een constant zacht verval aan, dus er is geen echt klimmen. De inspanning komt van de afstand en van concentratie. Op sommige plekken is het pad smal, met een steile helling aan de open kant, en na regen kan het glad en vochtig zijn.
Verschillende tunnels zijn door de rots langs de route gesneden. Ze zijn onverlicht en sommige zijn lang, met lage plafonds en ongelijke vloeren, dus een zaklamp of hoofdlamp is nodig. Het bos zelf is de belevenis: laurier- en tilbomen behangen met mos en varens, een bladerdak dat druipt zelfs wanneer het niet regent, en het diepgroene licht van een bostype dat ooit een groot deel van Zuid-Europa bedekte.
Het pad eindigt bij de Caldeirão Verde, waar een hoge, dunne waterval in een poel valt omringd door donker gesteente. Het is een koele, afgesloten, licht andere plek, en het omslagpunt voor de dag.
Wanneer te gaan
Het pad is het beste van april tot oktober, wanneer de dagen lang zijn en het pad hoogstwaarschijnlijk droog ondervoets is. De wandeling is het hele jaar mogelijk, maar de noordkust is het natste deel van Madeira, en na hevige regen worden de smalle, geëxponeerde stukken glad en kunnen de tunnels met water lopen. Geef het pad een dag om te drogen na een echte stortbui.
De waterval is daarentegen het meest indrukwekkend wanneer er recent regen is geweest, dus er is een afweging tussen een volle cascade en een gemakkelijk pad.
Hoe er te komen en de begeleide optie
Queimadas wordt bereikt via een weg die landinwaarts klimt vanaf Santana, aan de noordkust. Vanaf Funchal is het ongeveer 50 minuten tot een uur via de getunnelde snelwegen. Parkeren bij het startpunt is beperkt en raakt vol in het seizoen, dus kom vroeg.
Zonder auto is de praktische manier om de wandeling te doen een begeleide vertrek met vervoer inbegrepen, aangezien Queimadas niet goed wordt bediend door openbaar vervoer. Een gids houdt ook de huidige padstatus bij, wat nuttig is op een route waar stukken kunnen sluiten na rotsvallen.
Veelgestelde vragen
Hoe fit moet ik zijn?
Redelijk fit. Het pad is vlak, dus er is geen zwaar klimmen, maar met ongeveer 13 kilometer heen en terug is het een lange wandeling die het grootste deel van een halve dag duurt. Iedereen die comfortabel is met een lange, gestage wandeling zal het redden; de afstand, niet het verval, is de uitdaging.
Hoe verhoudt het zich tot de 25 Fontes-wandeling?
De Caldeirão Verde is langer, natter en rustiger dan de 25 Fontes-wandeling in het westen. Het loopt dieper het laurierbos in en voelt afgelegen aan, maar mist het bronnen-spektakel aan het einde van de 25 Fontes-route. Als je maar één levadawandeling doet, kies dan op basis van setting: westers bos en een drukker pad, of noordelijk bos en een langer, eenzamer pad.
Zijn de tunnels moeilijk?
Niet moeilijk, maar ze vragen om zorgvuldigheid. Sommige zijn lang en volledig donker, de plafonds zijn laag op sommige plekken, en de vloer is ongelijk en vaak nat. Met een hoofdlamp en een rustig tempo zijn ze eenvoudig, en voor veel wandelaars maken ze deel uit van de aantrekkingskracht.
Kan ik bij de waterval zwemmen?
De poel bij de Caldeirão Verde is klein, diep beschaduwd en koud, dus het is meer een plek om uit te rusten en de omgeving in je op te nemen dan om te zwemmen. De meeste wandelaars stoppen, eten iets, fotograferen de ketel, en beginnen terug.
